Etnodizajn

Dzisiaj ruszyła druga edycja Etnodizajnu. Tym razem składa się z dwóch wystaw: jedna rozsiadła się na Bulwarze Poleskim, druga zajęła plac Wolnica.
Ekspozycji na placu Wolnica nie miałam jeszcze okazji zobaczyć, jednak nad Wisłą już byłam. I z kronikarskiego obowiązku dwa słowa :)

Ogólnie festiwal jest kontynuacją listopadowego projektu “Co to jest etnodizajn”. Tym razem na bulwarze stanęły interesujące projekty (inspirowane głównie zabawkami ludowymi)- karuzele, wiatraki, urocze piankowe owieczki na sprężynkach. Jedną z myśli przewodnich wystawy było przeniesienie praktycznych, ludowych form w nowoczesność- nadanie im nowego kształtu i zastosowania, więc siłą rzeczy ekspozycja odchodzi od starego modelu “nie dotykać” do “używać jak najbardziej”. Dzięki temu bulwar pomiędzy mostem Dębnickim a Mangghą jest w tej chwili interesującą propozycją spacerową- zwłaszcza dla rodzin z dziećmi. Zabawkami można się bawić, piękne, malowane skrzynie służą za dodatkowe ławeczki, a nawet bardziej statyczne eksponaty (np. piankowy , kolorowy kłębek wełny) cieszą oczy. I dotyk.

Pewną wadą wystawy jest nadmierne jej rozciągnięcie- ginie trochę w cieniu Wawelu i pobliskiego lunaparku, czego można by uniknąć, gdyby eksponaty rozstawione były na mniejszej przestrzeni. Niemniej jednak- warto zobaczyć :)

Wo liegt Amerika? ;)

W kokpicie gniotą mi się dumne i szumne notki- o Mali i Dogonach. Ale przyznam, że coś mi się nie klei pisanie ;) Zamiast tego opaliłam sobie dzisiaj po raz pierwszy od wieków teledysk do Ameriki Rammsteina. I pomyślałam, że się pobawię.
Teledysk, jak widać, jest dość soczysty etnograficznie, więc całkiem przyjemnym wydał mi się pomysł rozebrania tej soczystości na części pierwsze. A poniższa mapka, wraz z komentarzem, jest owocem tej zabawy ;)

Czerwonymi kropkami na mapie oznaczyłam tych bohaterów klipu, co do których jestem pewna ich właściwej identyfikacji. Żółtymi natomiast zaznaczyłam te, w których z braku tropów musiałam ograniczyć się do luźnego zgadywania i przyjęcia wersji, która wydała mi się najbardziej prawdopodobna. Poniżej notatka na temat kilku ludów- które uznałam za najciekawsze z całego towarzystwa ;)

Żeby nie było, że zapomniałam…

Chwilowo pochłania mnie metodologia…

…ale w kokpicie już się grzeje notka o osiadłych Malijczykach. I nie można wykluczyć, że wcześniej pojawi się coś innego…

Tuaregowie i Tinariwen

Antyczni pasterze i wojownicy

Tuaregowie są nomadycznym ludem berberyjskim, zamieszkującym zachodnią Saharę. Berberyjskim- czyli należącym do kultury dużo starszej niż jakakolwiek arabska czy europejska inwazja. Przyjmuje sie, że praberberzy zamieszkiwali tereny wybrzeża śródziemnomorskiego i Sahary już 5000 lat temu, będąc istotnym ogniwem antycznej polityki, kultury i handlu. Przez wieki istnienia na arenie dziejów dużo częściej twórczo przekształcali obce wpływy, niż im ulegali, tworząc kulturę jednocześnie głęboko związaną z tradycją antyczną i semicką, jak i absolutnie niepowtarzalną. Z czasem jednak charakterystyczne cechy kultury berberyjskiej zaczely zanikać, poddane najpierw intensywnej arabizacji, potem zaś europeizacji.

Dzisiaj za Berbera uważa się osobę posługującą się jednym z berberyjskich dialektów i posiadającą świadomość swojej odrębności od arabskokulturowego “mainstreamu” – cechuje ich również umiłowanie niezależności, dochodzące często do skrajnego indywidualizmu. Ze wszystkich Berberów za to, za najbardziej “berberyjskich”- to znaczy, zachowujących najwięcej spośród charakterystycznych cech berberyjskiej kultury- uważa się właśnie Tuaregów.

Afryka

Pisząc na tym blogu będę się co jakiś czas odwoływać do pewnych pojęć etnologiczno- geograficznych. I o ile w wypadku definicji zazwyczaj wystarczy, by niezaznajomiony czytelnik przejrzał hasło encyklopedyczne, to podziałów etniczno- geograficznych jest wiele, od bardzo drobiazgowych, do bardzo ogólnych. W związku z tym, będę co jakiś czas publikować przybliżone mapki etnogeograficzne poszczególnych kontynentów, żeby ułatwić orientację.
Dziś odsłona pierwsza- przedstawiam Afrykę :)

PS: tak, wiem, bywają mapki piękniejsze, dokladniejsze i w ogóle bardziej pr0- ale ja kartografem nie jestem. I nie będę ;)

Słowem wstępu

Studiuję etnologię i szczerze kocham, to co robię. A ponieważ kocham, masę swojego wolnego czasu poświęcam na szperanie po necie za smakowitymi etno-kąskami.

Ten blog ma być zbiorem notatek o różnych, czasem bardziej, czasem mniej egzotycznych ludach- znajdą się tu zarówno elementarne informacje, czasem  aż podręcznikowe, ciekawostki, historie ludzi i narodów, opowieści o codziennych problemach, muzyka, zdjęcia- i cokolwiek jeszcze uznam za warte przekazania innym.

A jakie będzie główne kryterium doboru? Antropologiczne :) Etnologia, czy antropologia kultury jest dla mnie przede wszystkim sztuką rozumienia. Zachęca swoich adeptów do prób wyjścia poza własne przekonania, poza własne schematy myślowe- wejścia w skórę “obcego” i spojrzenia na świat, chociaż przez krótką chwilkę, cudzymi oczami. Jest to trudne, tak naprawdę niemożliwe do zrealizowania w stu procentach. Ale każda próba daje wiele satysfakcji i wzbogaca nas samych: o wiedzę o świecie, o ludziach- i wreszcie- o nas samych.